Berichten

Berichten uit juni, 2014 weergeven

De multiculturele erfzonde: iedereen racist

Afbeelding
28/06/2014 | De Standaard

(hieronder de ingekorte versie uit De Standaard. Het volledige essay staat hier)
2 FOTO'S
Bepaalde scènes uit 12 Years a Slave, het epos van Steve McQueen over een vrije zwarte die in 1841 ontvoerd wordt naar een zuiderse slavenstaat, zijn om fysiek misselijk van te worden. Misschien nog schokkender dan de tergend lange folteringen en de voortdurende psychische terreur, is dat deze gruwelen niet buiten elk moreel kader plaatsvonden, maar een eigen perverse morele logica kenden, die voor de moderne kijker nauwelijks te bevatten is: een zwarte is een minderwaardige levensvorm, die je naar believen kan mishandelen en vernederen, zolang het je rechtmatige bezit betreft. Moord of verminking van andermans slaaf is een misdrijf, maar alleen tegenover de slavendrijver, als schending van diens eigendom. Die misdaden tegen de mensheid werden uitgevoerd (en ondergaan) door onze eigen overgrootouders, nauwelijks enkele generaties terug. Blootgesteld aan zoveel barbari…

De wansmaak van Rik Torfs

Rik Torfs heeft zijn eigen betoog in de weekendkrant “wansmakelijk” genoemd. Wie ben ik om hem tegen te spreken? De meervoudige moord van de diaken uit Menen verklaren vanuit de liberale euthanasiewetgeving, zo waarschuwt Torfs eerst nog, zou van wansmaak getuigen. Maar nauwelijks zijn deze woorden koud, of hij heeft de dodende diaken als de overtreffende stap van de progressieve euthanasiewet afgeschilderd, langs een “evolutie in drie fasen”. Eerst richten mensen hun eigen levenseinde in, maar voor je het weet beschikken ze ook over het leven van anderen. De grens is dun, de helling glad.

Dat is de wereld op zijn kop. De liberale euthanasiewetgeving steunt op de onwankelbare sokkel van de zelfbeschikking. Mensen zonder hun toestemming of medeweten de dood in drijven is geen ontsporing van het recht op zelfbeschikking, maar de meest grove en fundamentele schending daarvan. Pleitbezorgers van zelfbeschikking zijn dan ook geen “voorstanders van euthanasie”, alsof ze zoveel mogelijk men…

Moeder, waarom redeneren wij?

"Een brein ter grootte van een planeet, en zie wat voor klusjes ze me laten opknappen", zo verzucht Marvin de chronische depressieve robot, één van de personages uit Douglas Adams' onsterfelijke The Hitchhiker's Guide to the Galaxy. Marvin ging gebukt onder zijn ontzagwekkende intelligentie. Wat heb je aan zo'n groot hoofd, als het je enkel kopzorgen bezorgt?
Die vraag zou elke telg van Homo sapiens zich kunnen stellen. Een groot brein is geen onverdeelde zegen. Naar biologische maatstaven is de hersenmassa die we overal meezeulen onder onze schedelpan, in verhouding tot ons lichaamsgewicht, ronduit buitenissig. Zelfs wanneer u geen bijzondere denkkracht verricht – en ik zal u niet te hard op de proef stellen – slorpt uw brein 20% van uw totale energiebudget op.
Mede door ons grote brein, worden mensenkinderen veel vroeger ter wereld gebracht dan je van een zoogdier van die omvang zou verwachten. De eerste jaren van ons leven zijn we dan ook volstrekt hulpeloos. …