Posts

Niet N-VA, maar Groen zou tegen een kernuitstap moeten zijn

(volledige versie van interview in De Morgen, 3/02/2018)
Op woensdag berichtte deze krant dat de N-VA vanuit strategische overwegingen van plan is zich niet langer te verzetten tegen het Energiepact. (DM 31/2/018) Dat plan legt de toekomst van de Belgische energievoorziening vast, met de bouw van windmolens en gascentrales, de installatie van zonnepanelen en de sluiting van de zeven kerncentrales tegen 2025. Diezelfde dag nog noemde N-VA partijwoordvoerder Joachim Pohlman in een reactie aan Belga dat bericht ‘voorbarig’. “We wachten de studie af die premier Michel eind vorig jaar had bevolen”, zei hij. “Zodra die er is, weten we waarover we praten.” Al liet hij meteen ook uitschijnen dat het bericht in deze krant allesbehalve op los zand gebouwd was met het zinnetje: “Wij willen de kernuitstap, op voorwaarde dat ze betaalbaar is en de bevoorradingszekerheid niet in het gedrang komt.”
De sluiting van de zeven kerncentrales in 2025 lijkt dus zo goed als verworven. Alleen vraagt filosoof…

De balans (interview De Tijd)

Na tien jaar aan de Universiteit Gent wordt Maarten Boudry (33) zelfstandig filosoof. Hier maakt hij zijn persoonlijke balans op. Wat zijn uw belangrijkste activa? 'Materiële bezittingen heb ik weinig, en al zeker geen onroerende. Ik stel mijn vrijheid op prijs. Ik heb wel een paar boeken en zo'n 35 A1-publicaties achter mijn naam. Op sommige ben ik trots. En dat soort immaterieel bezit kan je niet kwijtspelen.' Wie vooral heeft in u geïnvesteerd? 'De belastingbetaler, via het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek, dat tien jaar lang mijn loon betaalde. Daar ben ik eeuwig dankbaar voor.' Vanwaar uw keuze voor een zelfstandig statuut? 'Toen mijn tweede postdoc-termijn op 1 oktober afliep, lag het plan al klaar om als voltijds zelfstandige teksten te schrijven, lezingen te geven, en verder niets aan mijn kop. Nu is het zover. Als het me bevalt en als ik rondkom, hou ik het zo.' 'Ik heb expertise in pseudowetenschap en irrationaliteit. Om te worden uitgenodi…

Het gaat beter dan ooit

Image
De ‘nieuwe optimisten’, onder wie Ralf Bodelier en Maarten Boudry, vinden dat het maar eens afgelopen moet zijn met het pessimisme. De wereld stond er immers nog nooit zo goed voor als nu, dankzij ratio en de wetenschap. DOOR HIDDE BOERSMA
Weer 137.000 mensen ontsnapt aan de armoede vandaag. Malariadoden in vijftien jaar gehalveerd. Minder kinderen dan ooit sterven voor het vijfde levensjaar. Negen op tien mensen kan lezen en schrijven, een verdubbeling in zestig jaar. Het hadden zomaar openingen kunnen zijn van kranten het afgelopen jaar, want het zijn allemaal vastgestelde feiten. Maar ze haalden de voorpagina’s niet. Integendeel, wie de kranten een beetje volgt moet denken dat het slechter gaat dan ooit. Orkanen die door klimaatverandering tot ongekende sterkte groeien, aanhangers van Islamitische Staat die in Syrië homoseksuelen van het dak gooien, en in het Witte Huis een gevaarlijk groot kind dat maar een druk op de knop verwijderd is van een nucleaire oorlog. De teneur van nie…

Playing Fallacy “Gotcha!”

Image
I was expecting some strenuous but constructive criticism from the sceptical community about my Fallacy Fork article, and I have not been disappointed. Skeptical Inquirer published a selection of four letters from readers, and Steven Novella has criticized my article on his blog and podcast.
Readers have taken issue with both of my central claims: that cut-and-dried fallacies rarely occur in real life, and that fallacy labels are often casually thrown around in a way that distracts from the substance of a discussion. My first argument has been met mostly with incredulity. Steven Novella writes that I “need to get out more” and advised me to “spend some time in the trenches” with active sceptics. Other readers write about “abundant evidence” for fallacies, plentiful “applications to real life” and “2,300 years of effective use”. But apparently fallacies are so ubiquitous in real life that readers didn’t even botherto offer examples in their replies! Robert Clear just directs me to some…

Keerpuntitis

Er is een point of no return bereikt. Het beslissende moment is aangebroken. Waarover gaat het precies? Dat kan van alles zijn. Overbevolking, robotisering, bijensterfte, islamisering, het einde van de euro. Telkens opnieuw hoor je dat de zaken nu een kantelpunt bereikt hebben. Je vraagt je af: wanneer is het ooit níét vijf voor twaalf?
In The Restaurant at the End of the Universe beschrijft de Britse schrijver Douglas Adams een conceptrestaurant waar je gezellig kunt tafelen, terwijl buiten het universum uit elkaar wordt gereten. Elke avond kun je hetzelfde schouwspel door het raam bezichtigen, want het restaurant zit opgesloten in een soort tijdlus.
Willen we niet allemaal graag op de eerste rij zitten als de wereld vergaat, of als de wereldgeschiedenis tot een ontknoping komt? De volgelingen van Jezus spitsten hun oren toen hij verkondigde dat sommigen onder hen nog zouden rondlopen wanneer het einde der tijden aanbrak. Sindsdien voorspellen doemprofeten niet enkel dat de wereld z…

Palliatieve sedatie moet uit de schemerzone

Door een zaak bij de euthanasiecommissie over een levensbeëindiging bij een demente vrouw, barstte het debat rond de wetgeving weer los. "Het is goed dat er een proefproject gestart is om palliatieve sedatie te registreren", zegt Maarten Boudry. Op verzoek van familieleden had een arts een diep dementerende dame een spuitje toegediend om haar uit haar lijden te verlossen. Juridisch begaf de arts zich daarmee op glad ijs. “De arts wist blijkbaar te weinig af van de wetgeving, en van het verschil tussen euthanasie en palliatieve sedatie”, zegt Boudry. “Het is enkel doordat de arts dit verkeerdelijk heeft opgevat als euthanasie en een dossier heeft ingediend bij de euthanasiecommissie, dat we van deze zaak weten.” Bij palliatieve sedatie doet een arts aan pijn-bestrijding om het lijden van een patiënt, die hier aan het sterven was, te verlichten. Is de grens tussen palliatieve sedatie en euthanasie nu niet flinterdun? Maarten Boudry: “Bij palliatieve sedatie heb je als arts niet…

Het vandalisme van ideologische wetenschap

Image
Ons opiniestuk over het postmoderne betonrot in de academische wereld deed redelijk wat stof opwaaien. Eerst het goede nieuws: de meeste van onze collega’s waren niet verontwaardigd omdat we het postmoderne relativisme aanvielen, maar omdat we hun academische vakgebied ermee durfden associëren. De hoogleraren Tom Van der Meer en Huub Dijstelbloem – in koor met enkele anderen – verweten ons dat ons stuk zelf “feitenvrij” was en dat we ons aan “alarmisme” bezondigden, en ze eisten meer empirische bewijzen voor onze stelling. Die houding kunnen we enkel toejuichen! Wel is het goed om meteen een misverstand recht te zetten. Volgens Van der Meer en Dijstelbloem richten wij onze pijlen op “de wetenschap als geheel”. Ons stuk sprak echter over “grote delen van de sociale en geesteswetenschappen” en we specificeerden naar een aantal disciplines. Binnen vrijwel alle vakgebieden zijn natuurlijk tegenstemmen te vinden, en vele domeinen van wetenschap zijn zelfs grotendeels immuun gebleven voor …